خشت اول

...یاد من باشد کاری نکنم، که به قانون زمین بر بخورد

نه تو رو خدا!... بگو این روحیه رو از کجا آوردی!؟ جان من!

ببیند من اصلا نمی خواهم مثل دفعه قبل به ماهیت این ماجرا و این که اصلا برگزاری مسابقات طراحی معماری سبز و این جور چیزها در این مملکت چه معنی می تواند داشته باشد کار داشته باشم... مثلا نمی خواهم برایتان بگویم امروز صبح رفته بودم جایی که دو طبقه زیرزمین ساخته شده بود و دیوارهایش عایق رطوبتی نداشت. چون این ها ربطی ندارد احتمالا... چون کنفرانس و جشنواره و این ها در ایران باید باشد چون در بقیه دنیا هست و ما که شاگرد اول همه دنیاییم در همه چیز هم باید این ها را داشته باشیم... به درد هیچ چیز نخورد برای ترسیم نمودار که به درد می خورد!... نمی خورد؟

گویا از فردا اولین جشنواره ملی سبز مثل خیلی دیگر از اولین هایی که هرسال برگزار می شود در این مملکت در راستای اعتلای میهن عزیزمان در حال برگزاری است و چون چند سالی هست که من اصولا نمی خواهم نقشی در اعتلای این مملکت داشته باشم به من ربطی ندارد. من دیشب در جریان قرار گرفتم که چنین ماجرایی هست و این که در این جشنواره مسابقه ای هم برگزار می شده است که خوب تکلیف من هم برای عدم شرکت در چنین مسابقاتی از پیش معلوم است. اما...

یک مطالبی در صفحه توزیع برنامه مسابقه بود به عنوان ارزشیابی که یعنی حال من یکی را دو ساعتی خراب کرد! من نمی دانم الان چند نفر می فهمند که این هایی که این جا می نویسم تا چه حد خنده دار است، اما به هر حال... شاید اینجا تنها جایی است برای من که می شد شکایت ببرم از این جماعت.

آقا! یکی نیست برود از این ها بپرسد که شما حالا دو تا سیستم ارزش گذاری ساختمان ها و یا مسابقات را دیدید نباید یک مقداری بالا و پایین کنید که کجا استفاده می شود، چه مدارکی می خواهد... یعنی یک نفر نبود که در این حد بفهمد آن جا... بعد شما دارید جشنواره ملی برگزار می کنید. داورهای این جشنواره ها یعنی هرجا دعوتشان کنند با سر می روند. تخصص خاصی ندارند؟ از مرمت تا معماری سبز صاحب نظرند؟ من فکر می کنم هرکسی که اندکی سوادی در این زمینه داشته باشد با خواندن این مطالب همین طور که از عصبانیت سرخ می شود از خنده روی زمین پهن شود.

با حالید به خدا... دقت کنید که ارزشیابی در دو مقیاس است:

 مرحله اول: توجه به محیط زیست و سایت طراحی که شامل موارد زیر می باشد:

 • سایتهای پایدار 22 امتیاز  • مصرف بهینه آب 8 امتیاز  • انرژی و آتمسفر 27 امتیاز  • مصالح ساختمانی و منابع تامین آن 20 امتیاز  • کیفیت هوای داخل ساختمان 23امتیاز

این ها را با چه مدارکی ارزیابی می کنید؟ با این مدارکی که درخواست کرده اید مثلا "انرژی و اتمسفر 27 امتیاز" یعنی چه؟ یعنی اگر مثلا چه طرحی چه جوری بود می شود 25 بعد کدام طرح می شود 21 مثلا؟ تاس می اندازید؟ سنگ، کاغذ، قیچی یا راه حل های ابتکاری دیگری هم هست... چه جوری می خواهید "کیفیت هوای داخل ساختمان" را از ارزیابی کنید؟ نمره ها را می اندازید توی یک کیسه، هیات داوران بیرون می کشد؟ بعد این 23 امتیازی که اختصاص داده اید من را تحت تاثیر قرار داد، 3 امتیاز آخر را می گویم البته... حالا 20 امتیاز همچین کیلویی به نظر می آمد ولی دقتی در 23 امتیاز هست هم شان مسابقه تان. یعنی حالا که طرح ها ارزیابی شده است و هیچ کدام هم  امتیاز لازم را نیاورده اند یک لطفی بکنید این نتایج ارزیابی داوران رو هم بگذارید ببینیم...

مرحله دوم ارزیابی بامزه تر هم هست: "ارتباطات 100 امتیاز" یعنی شمایی که مثلا در مسابقات دهگانه خورشیدی دیدی یک چیزی هست به نام Communication نباید می رفتی توضیحاتش را می خواندی که شاید مثلا آن مسابقه یک مقدار ماجرایش با این مسابقه شما فرق بکند.... حالا من هم این صفحه شما را نمی خواندم و اینجا نمی نوشتم یعنی آن داورهایی که این فرم ها را گرفته اند و احتمالا نمره هم داده اند در چه حدی هستند؟ یعنی ارزشی برای خودشان و تخصصشان، اگر البته تخصصی داشته باشند، قائل نیستید؟

دیگر خودتان ادامه بدهید به: "آسایش و راحتی:  100 امتیاز" که همان Thermal Comfort است احتمالا و داوران آن را با وجب از روی نقشه ها اندازه می گیرند، " تاسیسات و وسایل خانگی:  100 امتیاز" که در نقشه های مبلمان مشخص شده است لابد... و البته اوج ماجرا اینجاست که "تراز انرژی :  100 امتیاز". من بعید می دانم حتی یک نفر در آن جمع باشد که مفهوم Energy Leveling را بداند، ارزیابی اش بماند برای بعد که آن هم از طریق انتخاب گوی از داخل جعبه ممکن است...

می دانید، با خودم خیلی کلنجار رفتم حالا که مدتی هم هست که ننوشته ام و حال نوشتن را هم ندارم این مطلب را بگذارم و بگذرم... اول خواستم برای چند نفر غر بزنم و بی خیال نوشتن شوم اما نشد.

به من حق بدهید که توی این مملکت که بیشتر اعتقادات آدم،‌ ارزش هایش، فرصت هایش و تقریبا زندگی اش را به باد فنا داده اند... در این مملکتی که الان دیگر از استاد دانشگاه تا مجتهدش برای من به یک اندازه  آدم هایی بی ارزش، فرصت طلب، تنبل، پرادعا و بی اعتقاد محسوب می شوند مگر این که خلافش ثابت شود... برای منی که سرم را گرم کرده ام به مطالبی که فکر می کنم ذاتا ارزشمند هستند و خیلی شخصی دنبالشان می کنم و حتی از ترس به گند کشیده شدنشان در این جامعه لعنتی که استاد استحاله همه چیز به سخیف ترین نوع آن است می ترسم خیلی هایش را عمومی کنم... برای من یکی در این جبر تاریخی و جغرافیایی، دیگر خیلی فشار دارد که این ارزش ها و دلمشغولی های خرده ریز باقیمانده زندگی ام را هم در سطح ملی به گند بکشند و نخواهم حرفی بزنم!...

امیدوارم پذیرایی خوبی برای شرکت کنندگان تدارک دیده باشند لااقل که به هر حال پولی که داده اند حیف و میل نشود... به هر حال این جشنواره های علمی در نمودارها می آید و سبب اعتلای ایران زمین خواهد شد مطابق معمول. ما تنگ نظران چشممان کور و دندمان نرم... فتح کنید قله های دانش و فن آوری را!

عزت زیاد!

  
نویسنده : مصطفی ; ساعت ۸:۱٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٢۸