خشت اول

...یاد من باشد کاری نکنم، که به قانون زمین بر بخورد

مزه ی چی؟

رفته بودیم یه غذاخوری من تو یخچالش یهو دیدم که ای خدای من دووووووغ! با یه شوقی دوغ رو برداشتم که حد نداشت! بعد به همه هم گفتم که آره! این دوغه و اصلش اینجوریه و فرعش اونجوریه و نخورین از کفتون رفته و چه بسیار زمانی من دنبالش بودم تو این دیار غربت!... نگو چی شد محبت؟ و الی آخر... این شد که خودم هیچ باقی جمع هم خریدن که بی نصیب از این فیض عظیم نمونن یهو!

حالا در نظر بگیرید که لحظاتی بعد قلپ اول رو که رفتم بالا دیدم که چشتون روز بد نبینه دارم محلول سوسپانسیون آب و نمک با ته مانده ماست رو می خورم... یعنی داغون! بعد برای تنویر افکار عمومی و جلوگیری از لکه دار شدن هویت این نوشیدنی بی نظیر به ملت گفتم که البته این اون مزه ای رو که باید بده نمی ده اصلا!

آ. برگشت گفت: حالا من نمی دونم دوغ باید چه مزه ای می داد اما این که مزه اقیانوس میده!!! =))

 

پ.ن: این رو مدت ها بود می خواستم بنویسم یادم می رفت... الان موقعش بود به مناسبت این که دیشب رفتم یه رستوران ایرانی بعد از یازده ماه و دوغ واقعی خوردم!

  
نویسنده : مصطفی ; ساعت ۳:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٥/٢٢