خشت اول

...یاد من باشد کاری نکنم، که به قانون زمین بر بخورد

اندر باب عمق معماری و ... (2)

سلام...
اگر قبول کنیم که معماری حاصل برهم نهی لایه های فراوانی از مسایل در کالبدی یگانه است آن گاه می توانیم به این بیندیشیم که معماری تواناتر است و معماری ای شایسته تر که توانسته باشد به تعداد لایه های بیشتری به طور همزمان توجه کرده و در واقعیت به آن ها پاسخ گوید.
در کنار آن اگر در نظر داشته باشیم که کیفیت ساختمان ها از نظر مصرف انرژی را با میزان کل مصرف سالیانه انرژی آن اهم از گرمایش و سرمایش و روشنایی و ... و میزان تولید دی اکسید کربن آن می سنجند (نه فقط میزان مقاومت حرارتی جداره ها و امثالهم که در موطن عزیز رایج است) و نیک بدانیم که عوامل یاد شده ی پیشین یک به یک با طراحی معماری درگیر می باشند، آنگاه می توانیم بنگریم به:

اول: دوره های مسابقات دهگانه خورشیدی. و پیشنهاد می کنم که حتما مدارک مربوط به کارهای برتر را دانلود کنید و ببینید و به نگاه کردن به چند تصویر قناعت نکنید که چیزی عایدتان نمی شود و در ضمن ببینید که به چه مواردی و چرا امتیاز تعلق می گیرد...در اینجا. و یادتان باشد این کارها دانشجویی است. (من با این مسابقه از طریق سخنرانی آقای مهندس کسمایی آشنا شدم، البته که دستشان درد نکند).

دوم: یک سری کارهای دانشجویی. به محل سنجش کارایی ساختمان هادر روند طراحی توجه کنید.

و سوم: تعدادی موردپژوهی. و لطفا عنایت داشته باشید به مواردی که سمت راست صفحه نوشته شده است و ساختمان را به آن می سنجند. به کلیدواژه ها و دست اندرکاران طراحی طرح ها هم دقت بفرمایید تا درباره ی عمق معماری و امثالهم تجدیدنظر پدید آید. 

و صد البته مراد این مطالب این نیست که معماری همه اش انرژی است و محیط است و امثالهم که چنین نبوده و نباشد. مقصود یادآوری این مساله است که اینگونه از مطالب یک لایه ی بسیار مهم در طراحی و تاثیرگذار بر فضای معماری است و در نظر این حقیر سراپا تقصیر امری فراتر از گذاشتن گلباد و میزان تابش آفتاب در گزارش هاست و می باید از دل فضای معماری حاصل آید و نه از عناصر الحاقی.

هایکویی ژاپنی می فرماید:

شب تابی درخشید/ گفتم: هی! نگاهش کن!/ اما با خود تنها بودم.

و سهراب سپهری گفته است که:

... می دانم سبزه ای را بکنم خواهم مرد. (سهراب سپهری)

بدرود!

  
نویسنده : مصطفی ; ساعت ۱:٠۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/٥