ما همه بیماریم!...خود من یکیش!

هر چه هم که برنامه ریزی کنم و تقسیم کار کنم و هزار و یک CPM و این ها هم بکشم در نهایت ماجرا من مرد ارائه در شب آخرم! همین الان هم زنگ بزنند که دو روز کار بیفتد عقب، من برای 5 روز فعالیت اضافه می کنم و دوباره می شود همین آش و همین کاسه... بنابراین تا ما هستیم و رادیو پیامی هست، تا هست چنین بادا، چون چاره ای نیست، خوب!

 

پ.ن: تمام شد و حالا منتظریم تا صبح تر بشود! ۶:٣۵ بامداد

/ 6 نظر / 2 بازدید
سميرا

پس همدردیم! تا بوده همین بوده

آریا

آره دقیقا! یه استاد اگه بخواد بچه ها درسش رو خوب یاد بگیرند کافیه 2 بار دقیقه ی آخر زمان امتحان رو عقب بندازه!

رهگذر

cpm چیه ؟

مهدیه

نه نه. همه نه! من خودم هر جوری که حساب میکنم میبینم اصلا از این اخلاق ها که میگی ندارم! بله آقا! آدم باید مشقهاش رو به موقع و تو روز روشن تا وقتی خورشید تو آسمون هست بنویسه. آره [تعجب]

نرگس

ما را در غم و بیماری خود شریک بدانید!